tel jouw zegeningen
en weet dat jij zelf
de grootste zegening bent

 Het madeliefje spreekt al eeuwen tot de verbeelding en de verschillende namen die het bloemetje heeft, vertellen daar bij uitstek over. De Latijnse naam Bellis Perennis bijvoorbeeld, die ‘eeuwige schoonheid’ betekent. Ook de Nederlandse varianten meizoentje en mariabloempje roepen een wereld aan verhalen op, evenals de in ons taalgebied meest gebruikelijke naam. Madeliefje. Het liefje van de madelanden. Lief is het bloemetje zeker en voor velen was en is het zelfs meer dan dat. Liefde. Tot in de dertiende eeuw sprak men van ‘flor amoris’ of liefdesbloempje. De Germanen verbonden het madeliefje met Freya, de godin van onder andere liefde en vruchtbaarheid, en met Eostre, de godin van lente en schoonheid. De rituele Ostarabeker, wij zouden dit nu de paasbeker noemen, werd met madeliefjes versierd. Eostre en Freya staan beiden voor de enorme levenskracht en vruchtbaarheid die in de lente bij uitstek voelbaar is. Freya bezit bovendien een sterke innerlijke kracht, ze gaat volstrekt haar eigen gang en laat zich door niemand vertellen wat ze moet doen. Ze is autonoom.

Wie goed naar een madeliefje kijkt, ziet niet alleen liefde maar ook puurheid of zuiverheid. Je zou zelfs ‘maagdelijkheid’ kunnen zeggen. De verbinding met Maria zal niet voor niets gelegd zijn. Het madeliefje straalt daarbij een zachte, vrouwelijke, kracht uit. Als jij haar wegmaait, verzet ze zich niet door terug te vechten maar door zich opnieuw op te richten. Een paar dagen later staat ze weer in jouw grasveld te stralen. Haar levenskracht is groot en niet jij maar zij bepaalt of zij bloeit.

‘Hij houdt van mij, hij houdt niet van mij….’. Veel kinderen zeiden dit terwijl ze de blaadjes van een madeliefje één voor één wegplukten. Het bloemetje zelf vindt deze vraag volstrekt niet interessant, zoals ook Freya zich hierover niet druk maakte. Natuurlijk, in de lente vier je de liefde en daarmee het leven. Maar liefde begint altijd bij houden van jezelf. ‘Ik houd van mij, ik houd niet van mij….’.
‘Vier de lente, dans op blote voeten in het gras, voel de pure levenskracht. Om je heen en in jezelf. Beleef de liefde, wees liefde en herinner je bovenal dat jij liefde bent’, dat is wat het madeliefje ons toezingt. Wees de meest pure versie van jezelf, verbind je met het speelse kind in jou en dartel als een lammetje in de wei. Durf jij nog te spelen? Wat heb jij nodig om jezelf te ‘wassen’ en daardoor je eigen essentie en dus ook je innerlijke kracht terug te vinden? Wie of wat ben je dan? Dit zijn de vragen die het madeliefje ons stelt en evenals de hazelaar voegt zij daar nog iets aan toe: wat moet jij laten sterven om opnieuw geboren te worden. Misschien ben je al eerder met deze vraag aan de slag gegaan en misschien opent het madeliefje jouw ogen voor deze vraag. Wat het ook is: zet je vruchtbaarheid en de liefde voor jezelf in om jouw pure zelf opnieuw geboren te laten worden. Vier de lente, vier het leven. Jouw leven!

Pluk een madeliefje, voel haar tere kracht en kijk of je ook je eigen zachte kracht kunt voelen. Ga daarna langs haar blaadjes en benoem bij ieder blaadje één van jouw zegeningen. Kijk daarna naar het gele hart van het madeliefje en realiseer je dat de zegeningen er kunnen zijn omdat dit hart er is. Jij bent zelf jouw grootste zegening. Kun je dit voelen? Misschien wil je een liefdesbrief aan jezelf schrijven. Mocht je dit lastig vinden, wees dan als Freya en schudt alle stemmetjes die jou veroordelen van je af. 

 De illustratie op deze pagina is van Sophia Hoek.